Tinnitus (oorsuizen)
Tinnitus moet eerst gezien als een symptoom en de etiologie dient eerst
gezocht te worden: die kan gaan van een banale cerumenprop tot een hersentumor.
Recente inzichten hebben de behandelingsmogelijkheden fel uitgebreid.
Tinnitus kan de enige of voornaamste klacht zijn, of deel uitmaken van
een geheel van klachten uitgaande van het oto-vestibulair systeem (gehoorsdaling,
geluidsvervorming met recruitment of hyperacousis, druksensatie of pijn,
vertigo en nausea, instabiliteit of oscillopsia).
Definitie van tinnitus?
Tinnitus is een geluidsensatie in afwezigheid van een externe geluidsbron.
Dit kan ervaren worden zowel als een hoogtonig gefluit of gesis, als laagtonig
gebrom. Verschillende types van geluiden kunnen gelijktijdig gehoord worden.
Epidemiologie van tinnitus?
Op zich is het optreden van tinnitus geen abnormale gewaarwording. In
volle stilte horen de meeste personen een gesuis binnen enkele minuten.
Ook na blootstelling aan hevig lawaai komt tinnitus gedurende enkel uren
voor bij de meeste personen. Oorsuizen maakt ook frekwent deel uit van
presbyacousis.
Constante tinnitus wordt gewaargeworden door 10% van de mensen, maar bij
slechts 1 à 2% is de tinnitus ook storend voor de kwaliteit van
leven.
Hoe ontstaat tinnitus?
Bij een klein deel van de personen is er ook een echte geluidsbron veroorzaakt
door het lichaam zelf dat door een overigens normaal auditief systeem
wordt waargenomen.
Meestal is er wel een verstoring van het oor en/of het gehoor.
In fysiologische omstandigheden is er in stilte een at random rust elektrische
activiteit van de cochleaire neuronen. Dit geeft dan geen aanleiding een
geluidsgewaarwording. Wanneer er zich echter wijzigingen voordoen van
dit patroon, en de impulsen gesynchroniseerd worden dan geeft dit in de
auditieve cortex aanleiding tot geluidsperceptie.
Wat is de etiologie van tinnitus?
Deze bovenvermelde wijzigingen vinden meestal hun oorsprong in aandoeningen
van de cochlea, maar de andere delen van het centraal auditef systeem
kan aanleiding geven tot tinnitus.
Wat beïnvloedt tinnitus?
Een onderscheid dient gemaakt te worden tussen de etiologie van de tinnitus
en invloeden van algemene gezondheid die een erg belangrijke invloed kunnen
hebben op het storend en invaliderend karakter van tinnitus: ernstige
psychosociale stress, angst en vooral depressie. Ook cervicale myogene
klachten en temporomandibulaire dysfunctie met tandbijten en tandknarsen
verergeren tinnitus.
Het zijn deze elementen die de dagelijkse en soms plotse veranderingen
veroorzaken van de luidheid en het karakter van de tinnitus. Deze snelle
veranderingen geven dan ook de werking van het binnenoor niet direct weer,
maar veeleer elementen van corticale arousal. Opgemerkt dient te worden
dat de ernst van tinnitus, niet gerelateerd is aan de ernst van de onderliggende
medische oorzaak.
Hoe wordt de patiënt met tinnitus onderzocht?
Tinnitus moet eerst gezien als een symptoom en de etiologie dient eerst
gezocht te worden.
Anamese over kenmerken, ontstaan en beïnvloedende factoren van de
tinnitus worden systematisch in kaart gebracht. Vervolgens wordt het oor
en het gehoor grondig onderzocht met otoscopie en audiometrie. Volgens
de resultaten wordt beslist of bijkomende onderzoeken nodig zijn. De tinnitus
wordt ook gekarakteriseerd (frekwentie, sensation level) en de invloed
op de levenskwaliteit met gestandardiseerde tinnitusspecifieke vragenlijsten.
Zijn er nieuwe ontwikkelingen in het onderzoek naar tinnitus?
Door nieuwere vormen van beeldvorming (functionele magnetische resonantiescan,
drie-dimentionele reconstructie) en het fundamenteel onderzoek zijn de
modellen over het ontstaan van tinnitus sterk geëvolueerd.
Vooreerst is de relatie tussen de auditieve banen en het limbisch systeem
geobjectiveerd. Dit verstrekt de verklaring tussen het optreden van tinnitus
en de geassocieerde sensaties van angst, slaapstoornissen en het indringend
karakter van de tinnitus. Vooral de inzichten van de wijze waarop de werking
van auditieve cortex wijzigt en zich aanpast is beter bekend geworden.
Inderdaad bij uitval van perifere input bij perceptief gehoorsdaling,
zullen de corticale neuronen die deze frekwentie normaal ontvingen, nieuwe
activiteitpatronen ontwikkelen (oa door de onderliggende frekwentiegebieden)
en also aanleiding geven tot niet gestructureerde tinnitus.
Hoe verloopt de behandeling?
De vernieuwde inzichten hebben onmiddellijk gevolg op de wijze waarop
u raad geeft aan de patienten. Een uitgewerkt model is de tinnitus retraining
therapie volgens Jastreboff).
Bijzondere aandacht gaat uit in de behandeling van de beïnvloedende
factoren: stress reductie, behandeling van depressie, behandeling van
de angststoornis, behandeling van temporomandibulaire dysfunctie, algemeen
gezondheids bevorderende maatregelen (voldoende algemene lichaamsbeweging).
Een multidisciplinaire benadering is nodig voor patiënten met een
ernstige vorm van tinnitus.
Recente persberichten rapporteerden een wereldprimeur met een succesvolle
heelkundige behandeling met hersenstimulatie in het UZA. Ook loopt experimenteel
onderzoek met cochleaire implantatie. Deze behandelingen zijn nog experimenteel,
maar bieden nieuwe therapeutische mogelijkheden bij tinnitus door auditieve
corticale deprivatie en reorganisatie.
Hoe kan een patiënt met tinnitus verwezen worden?
De multidisciplinaire evaluatie en therapie van een patiënt met gehoorsproblemen
met als leidend symptoom tinnitus gebeurt door het Universitair Revalidatiecentrum
voor Communicatiestoornissen UZA, dat een afdeling is van de Universitaire
Dienst NKO UZA.
Patiënten kunnen enkel onderzocht worden via een formeel verwijzingsdocument
door een geneesheer die niet verbonden is aan het centrum. Het verwijsdocument
dient expliciet 'multidisciplinair bilan en/of therapie' te vermelden.
Voor afspraken tel 03 821 34 04 of email veerle.vanlommel@uza.be
of nko@uza.be
Bijkomende informatie op www.oorsuizen.be
 |
|||
 |
|
|
 |